صفت مشبهه

صفت مشبهه در زبان عربی چگونه به کار می رود؟

زمان مطالعه: ۲ دقیقه

 

همان طور که صفت برای بیان ویژگی یک شخص و یا یک چیز به کار می رود، مانند: عالی، بزرگ، زیبا و… که به آن ها صفت ساده می گوئیم. امّا در زبان عربی علاوه بر صفت ساده صفات دیگری از جمله صفت مشبهه نیز وجود دارند.

 

صفت مشبهه، یک ویژگی ثابت و پایدار در فرد یا شیء را توصیف می کند که اوزان خاصی دارد. مشهورترین این اوزان عبارتند از:

  • فعیل (کثیر)
  • فَعِل (خَشِن)
  • فَعلان (عطشان)
  •  فَعَل (حَسَن)

نکته!

رنگ ها جزء صفت مشبهه به شمار می روند.

باید بدانیم صفت مشبهه گاهی به عنوان عامل قرار گرفته و کلمه بعد را به عنوان معمول خود در نظر می گیرد. حالات مختلفی متناسب با ویژگی های صفت مشبهه برای معمول به وجود می آید:

صفت مشبهه نکره

۱) معمول در نقش فاعل: طاها کریمٌ نسبُه

صفت مشبهه- کریم- نکره است و معمول آن- نسب- را به عنوان فاعل خود و مرفوع در نظر گرفته است.

۲) معمول در نقش تمییز: طاها کریمٌ نسباً

صفت مشبهه- کریم- نکره است و معمول آن- نسباً- به عنوان تمییز است.

۳) معمول در نقش مضاف الیه و مجرور خواهد بود: طاها کریمُ النسبِ

باز هم صفت مشبهه به معمول خود اضافه شده و آن را مضاف الیه خود قرار داده است.

صفت مشبهه معرفه

۱) معمول آن مضاف الیه خواهد بود: علیّ الکریمُ النّسبِ

معمول- النّسب- به عنوان مضاف الیه صفت مشبهه قرار گرفته و مجرور شده است.

۲) معمول آن مفعول خواهد بود: علیّ الکریمُ النّسبِ

النّسب در نقش مفعول صفت مشبهه است.

۳) معمول آن فاعل خواهد بود: علیّ الکریمُ النسبُ

النّسب به عنوان فاعل صفت مشبهه قرار گرفته و مرفوع است.

مث‏ال

کثیرٌ همّاً عظیمٌ همّهً:

«کثیر» و «عظیم» صفات مشبه  نکره ای و معمول های آن دو به ترتیب – همّ و همه- را به عنوان تمییز قرار گرفته اند.

الفائز قریرُ العینَ:

«قریر» صفت مشبهه که به معمول خود اضافه شده و به همین خاطر آن را مجرور کرده است.

در بینجو فیلم های بیشتری میتونید ببینید. مثلا فیلم آموزشی عربی دهم درس اول .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *